Sietno mi nad Tobą Lechio! - SĘDRUGA - ZADRUGA RODZIMEJ WIEDZY

Przejdź do treści

Menu główne:

Sietno mi nad Tobą Lechio!

Poezja


Sietno mi nad Tobą Lechio!
Porośnięta w wraże lasy
Czekam wrzemion gdy powiędną
Tęskno czekam na te czasy!

I jak mogę myśl wytężam
Wytężając takoż dłonie
Brnące myśli wciąż się piętrzą
Dłonie na myśl brną po oręż!

Twoje niwy w gąszcz porosłe
W smerdne duchy z myśli obce
Czas wypielić sławskim ostrzem
Ochędożyć przodków kopce!

Gorazd Bróg Bogdanowic - Październik 1994 r.



 
stat4u
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego